1998 - 1999

Weer beleefde Cambuur/leeuwarden een hectisch seizoen. Al bij voorbaat begon het aan het seizoen als de degradatiekandidaat. Achteraf gezien viel het reuze mee, maar er is wel weer het een en ander gebeurd.Cambuur begon aan het eredivisie avontuur met een gloednieuwe trainer, Gert Kruys. Hij kwam bij de amateurs vandaan en kon dus gelijk aan de bak bij een eredivisieclub. Han Berger, de kersverse directeur, zag het echter in hem zitten en kon tegelijkertijd dienen als waardevolle adviseur. Verder bestond het technisch/commerciële trio uit Alfred Knorr, waardoor op dat gebied Cambuur/Leeuwarden eindelijk eens goed voor de dag kwam.

Op het bestuurlijke vlak was er ook een nieuwe start. Na jaren aan het bewind te zijn geweest vertrok aan het eind van het seizoen '97/'98 het gehele bestuur, bestaande uit Wim Sleijfer, Jan Riedstra en Hennie Meijerhof, om plaats te maken voor nieuwe enthousiaste leden.Al spoedig veranderde het een en ander. Han Berger kon een aanbieding van de KNVB absoluut niet laten lopen en werd zodoende Bondscoach van het Olympisch Elftal. Hij vertrok uit Leeuwarden vrij vlot na het begin van de competitie. Hij hield wel veelvuldig contact met Gert Kruys.Het bestuur moest het in de eerste weken stellen zonder voorzitter, want die was nog niet benoemd. Na een tijdje diende zich Jan de Beer aan, tevens gemeenteraadslid in de gemeente Leeuwarden. Blijkbaar had hij deze functie wat onderschat want na enkele weken was hij ook al weer weg, vanwege eventuele belangenverstrengelingen met zijn beide functies.

Tijdens diens kortstondige bewind zag commercieël directeur Knorr zich genoodzaakt het contract met Cambuur weer in te leveren, vanwege onoverbrugbare meningsverschillen met het bestuur. In emotionele persconferenties zochten beide partijen uitdrukkelijk de media.Na enkele maanden van interim-functies kwamen er vrij vlot achter elkaar toch de nieuwe algemene directeur en de nieuwe voorzitter van het bestuur. Respectievelijk Wout de Jong en Chris Arlman, voormalig voorzitter van de BVO Veendam, zagen heil in hun functies en togen energiek aan de slag. De rust leek weer terug te keren, enige stabiliteit binnen de club begon zich af te tekenen. Totdat als een donderslag bij heldere hemel bekend werd dat Cambuur/Leeuwarden schulden had die de elf miljoen gulden naderden en in de nationale pers werd breed uitgemeten dat Cambuur in feite failliet was.

Voorzitter Arlman bleef de rust zelve en eigenlijk vrij vlot werd deze molensteen weer van de nek van de Friese club afgehaald. Achteraf bleek het toch weer schromelijk overdreven te zijn geweest. Bij dit financiele verhaal bleef het. Geen nieuwe verrassingen kwamen boven en in wat rustiger vaarwater werd de competitie afgerond. Met tevredenheid constateerde het bestuur dat ook volgend seizoen het hoogste niveau verzekerd was.Op sportief vlak was er gelukkig niet zoveel te beleven. Cambuur startte dus als de degradant, maar verbaasde direct iedereen door in de eerste wedstrijd thuis PSV op 1 - 1 te houden. De euforie duurde niet lang, want de meeste wedstrijden werden verloren.

Cambuur Leeuwarden speelde ook meer verdedigend dan aanvallend, om grote afstraffingen te voorkomen. Toch waren clubs als Ajax, Vitesse en Feyenoord te sterk. Echter, na het 4 - 0 verlies tegen Feyenoord op 21 november gooide Gert Kruys het roer om en besloot om in uitwedstrijden net zo te spelen als in thuiswedstrijden.

Prompt gingen de resterende wedstrijden tot aan de winterstop niet meer verloren. De kraker tegen SC Heerenveen werd 1 - 1 en ook FC Utrecht kon in Leeuwarden niet winnen. De uitwedstrijden tegen Sparta en NAC werden gewonnen, waardoor de situatie voor Cambuur niet eens zo slecht was. Na de winterstop eindigde in de eerste wedstrijd het bekeravontuur in en tegen Emmen. Daarom concentreerde Cambuur zich geheel op de competitie, slechts met gedeeltelijk succes. Onnodig werden bepaalde wedstrijden verloren, maar ook staat de 11e april nog iederen helder voor de geest.

Ajax kwam naar Leeuwarden met de nieuwe trainer Jan Wouters en hij kon wel een overwinning gebruiken. In een verbazingwekkende wedstrijd echter versloeg de Leeuwarder ploeg de Amterdammers met maar liefst 4 - 1, de grootste afstraffing die Ajax afgelopen seizoen opliep. Ondanks deze uitslag heeft Cambuur toch ook aan zijn concurrentie onderin de ranglijst te danken gehad, dat het nooit ernstig in de problemen is geweest. Op cruciale momenten lieten ook clubs als NAC, Sparta en RKC de punten liggen.

Cambuur eindigde op de 15e plaats, echter met ruime voorsprong op nummer 16. Na drie jaar beleefde de Leeuwarder BVO geen Nacompetitie en kon het in alle rust vakantie gaan nemen en de voorbereidingen beginnen op het nieuwe seizoen. Met lede ogen werd aan het eind van het seizoen afscheid genomen van de meest waardevolle kracht van de selectie: Marinus Dijkhuizen. Hij tekende een contract bij FC Utrecht. Ook René van Rijswijk vertrok en wel naar NEC. Verder zocht Roy Hendriksen verrassend genoeg zijn heil bij Veendam, een Eerste Divisieclub.

De huurlingen Levtsjenko en Durmusoglo werden niet in vaste dienst genomen, want respectievelijk Vitesse en AZ vroegen te veel geld, iets wat Cambuur dit seizoen niet kon betalen. Er was ook goed nieuws. De relevatie van het seizoen, de Amerikaan Berhalter tekende een nieuw contract en ook Ferrier, die een moeilijke start had maar later fantastisch ging voetballen, besloot dat hij wilde slagen bij Cambuur en ook bleef.Ondanks de financiele perikelen kon Cambuur toch nieuwe spelers aantrekken. Al ver voor het einde van de competitie dienden de eerste aanwinsten (Nelisse, Scharrenburg) zich aan en de stroom nieuwelingen hield aan tot ver na de laatste wedstrijd. Want één ding besefte men bij Cambuur terdege: het 2e jaar zou nog moeilijker worden.